วันนี้ไปทำบุญถวายสังฆทานที่ “วัดหนองปลาไหล” จ.นครปฐม รู้สึกจิตใจจะดีขึ้นกว่าเดิมมาก หลังจากไม่ได้ทำบุญมานานแสนนาน แต่ก็มีเรื่องสะกิดใจเล็กน้อยในเรื่องของการทำบุญสังฆทาน เนื่องจากคนจำนวนมากมักไปถวายสังฆทานกับพระภิกษุที่ตนเองรู้จัก โดยหารู้ไม่ว่า สิ่งที่กระทำลงไปนั้นไม่ใช่ สังฆทาน แต่จะเรียกว่า ปาฏิบุคคลิกทาน มีความหมายคือ ทำบุญโดยเจาะจงบุคคลที่จะรับทานนั้นไว้ แต่หากต้องการทำสังฆทานจริงๆนั้นไม่ควรมีการระบุผู้รับไว้ก่อน
ผมก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไร บางครั้งยังด่าพระภิกษุที่ปฏิบัติตนไม่ถูกต้องด้วย เช่น การอวยพรให้ผู้ที่มาทำบุญมีเงินมากๆ (ทำไมถึงสอนให้ผู้คนยึดติดวัตถุทางโลก???) หรือ ทำหน้าที่ดูดวงชะตาให้กับคนทั่วไป (…เป็นหน้าที่ของพระภิกษุตรงไหนมิทราบ…) เป็นต้น
ไหนๆ ก็บ่นเรื่องศาสนาบ้างแล้วก็ขอพูดเรื่องสุดท้ายที่คาใจมานานมาก คือ เรื่องบทสวดมนต์ ทำไมไม่ให้แปลเป็นภาษาไทยแล้วจึงสวด จะได้เข้าใจในเนื้อความบ้างว่าหมายถึงอะไร นี่ให้สวดบาลี ใครจะไปฟังและแปลออก แม้แต่พระภิกษุก็แปลไม่ออก เข้าใจนะว่าสวดบาลีฟังแล้วดูขลังแต่ไร้ประโยชน์ อยากฝากไปกับใครก็ได้ลองเสนอความคิดนี้กับพระที่รับฟังเหตุผล อย่างน้อยก็อยากให้คนทั่วไปฟังและเข้าใจในหลักคำสอนที่สืบทอดมากว่า 2,500 ปี เผื่อสังคมนี้จะดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน



Recent comments
1 week 5 days ago
6 weeks 16 hours ago
6 weeks 3 days ago
18 weeks 4 days ago
23 weeks 5 days ago
38 weeks 1 day ago
42 weeks 4 days ago
43 weeks 3 days ago
48 weeks 4 days ago
51 weeks 1 day ago